Polderfontein
Waterelement – Polderfontein
- Titel: Polderfontein
- Kunstenaar: Johan Verhage
- Plaats: De Deel
- Materiaal: marmer
- Geplaatst: 2020
Architect Cees Pouderoyen (1912-1993) wilde in de jaren na de oorlog van De Deel het San Marcoplein van Emmeloord maken.
Het plein werd het grijze middelpunt van Emmeloord.
En dat zou het ondanks de periodiek opborrelende renovatieplannen- en discussies heel lang blijven.
Tot 2020 – zo’n zeventig jaar later.
Projectleider civiele techniek van de gemeente Noordoostpolder Johan Verhage kijkt voldaan uit over de vernieuwde De Deel en zijn fontein – zijn laatste klus. ‘Het heeft vijftig jaar geduurd.’
De fontein op het plein is een afscheidscadeau van Verhage.
Op de dag van zijn afscheid, 3 september 2020 , na 50 jaar bij de gemeente te hebben gewerkt, wordt de fontein officieel in werking gesteld .
‘De fontein is een idee van mij. Ik wilde de Noordoostpolder als basis nemen. De dorpen hebben vaak het idee gehad dat ze er niet bij horen, maar hier in de fontein op de Deel komt alles samen.’
Fonteintechniek Gruppen B.V heeft de techniek gerealiseerd. De fontein heeft meer dan 30 spuiters.
De marmeren tegels komen uit China.
Onder de Noordoostpolder (zuidzijde) zien we verzonken tussen de straatklinkers een drietal RVS plaquettes.
Bewoning – Ontginning en Urk
Het getekende Poldertorentje en ook het verkavelings-plaatje komen van deze website emmeloord.info (een zondagsmiddagje huisvlijt)
Johan Verhage tekenaar bij de gemeente is de ontwerper.
De in Rutten geboren Verhage ging naar de christelijke LTS De Schakel in Emmeloord waar hij timmeren en metselen leerde. ‘Ik wilde de bouw in, maar toen kwam het aanbod van de gemeentelijke afdeling Publieke Werken. Ik had meteen een vaste baan.’
Met avondstudies bekwaamde hij zich in het vak van tekenaar. Hij zwaait af als projectleider civiele techniek.
Een schoolvoorbeeld van frustraties was het Centrumplan Emmeloord, waarmee Verhage sinds begin deze eeuw belast was. Hij kreeg het civieltechnische deel van deze uitdaging op zijn bord. ‘Er zijn heel wat plannen gemaakt voor het centrum, en zoals iedereen weet in de prullenbak beland. Eerst ging het plan van HKB van tafel en met Provast in 2010 waren we een heel eind, maar het ging ook niet door.‘
En achteraf maar goed, want bouwen voor leegstand is niet goed. De Deel moest een ontmoetingsplein blijven de inwoners met plek voor de kermis en evenementen.’
bron: binnenlandsbestuur.nl
Commotie
De fontein heeft drie afvoerputjes. Het water moet nu eenmaal rondgepompt worden.
Eén daarvan ligt precies op de plek van Urk. En u raadt het al.
‘Is Urk het afvoerputje van de Polder ? ‘ Het maakt bij sommigen veel frustratie los.
Na de inpoldering en ontginning van de Noordoostpolder (1942-1948) is de houding richting Urk inderdaad schandalig negatief geweest.
“Willem” in Het Urkerland reageerde bijzonder dramatisch: “Dat doet zeer! Zoveel decennia na het inpolderingstrauma komt al die pijn weer in volle hevigheid terug. Net nu we ons weer openstelden voor verzoeningsgesprekken. Net nu we bezig waren met het hernieuwd vertrouwen stellen in de autoriteiten. Juist op dat moment doet het poldermonster haar masker af: we zijn voor hen niet meer dan een afzichtelijk afvoerputje.”
De satirische Facebookpagina ‘Urkers be like’ had overigens een leuk idee om de plek van Urk in de Polderfontein te markeren. Het aanbieden van een kunstwerk van een parel in een schelp moet ‘het mislukte kunstwerk’ in Emmeloord maar gaan opknappen.
Wie overigens goed kijkt ziet dat de fontein drie afvoerputjes heeft op de eindpunten van de vaarten. Daar waar de gemalen Buma, Vissering en Smeenge het water uit de Noordoostpolder pompt. En dat is natuurlijk nabij Lemmer, Urk en Kraggenburg/Vollenhove.
Het kan inderdaad wat ongelukkig opgevat worden, maar het is duidelijk dat zonder deze drie afvoerputjes de Noordoostpolder in een paar maanden van de kaart verdwenen zou zijn. We kunnen niet zonder elkaar.
