Algemene Begraafplaats Emmeloord
De begraafplaats is ontworpen door Verlaan en Kelder en werd in 1945 aangelegd.
In 1956 nam de bekende Amsterdamse tuinarchitect Mien Ruys de eerste begraafplaats op in het huidige ontwerp.
De latere uitbreidingen zijn vormgegeven door architecten verbonden aan de Gemeente Noordoostpolder.
De begraafplaats kent een algemeen, een katholiek en een islamitisch deel met daarnaast een urnentuin, een urnenmuur en een asverstrooiingsveld. De urnenzuil staat in de meest recente urnentuin (2016). Hier worden de urnen ook in een urnengrafkelder onder een zerk gezet.
Het oudste deel is een klassieke dodenakker met prachtige oude treurwilgen waar uniforme monumenten in strakke rijen zijn opgenomen.
Er zijn maar weinig graven uit die eerste jaren. In de eerste tien jaar zijn ongeveer tachtig graven aangelegd, waar vooral levenloos geborenen en kinderen zijn begraven, omdat de bevolking in die jaren jong en sterk was.
Het eerste graf dateert van 14 juni 1946 en is inderdaad van een kind. Verder is het opvallend dat kinderen en volwassenen hier door elkaar liggen.
Achter het oudste deel liggen de vakken uit de jaren zestig. Ze worden gekenmerkt door sobere, uniforme monumenten gemaakt van kalksteen met teksten uitgevoerd in bronzen letters.
De ordelijkheid van de beginjaren wordt doorbroken op het deel van de begraafplaats dat uit de jaren zeventig stamt. Rechte lijnen zijn er niet meer, want alle graven liggen in bochten. Het nieuwe deel is ruimer aangelegd en meer landschappelijk ingericht.
Oorlogsgraven
Bijzonder is dat er ook enkele oorlogsgraven zijn. Het gaat om mannen van rond de twintig, afkomstig uit Engeland, Nieuw -Zeeland en Canada. Zij vormden de bemanning van vliegtuigen van de Royal Air Force die in 1941 in het IJsselmeer zijn neergestort.
Kunst
De begraafplaats telt twee kunstwerken. Een eerste kunstwerk bevindt zich langs het asverstrooiingsveld op de begraafplaats. Het is een recht, scherp en strak ontwerp van geknipt plaatstaal, ontworpen door kunstenaar Cyril Lixenberg en geplaatst in 1993. Het werk wordt wel aangeduid als de eeuwige vlam.
Het tweede kunstwerk is de Touchstone van kunstenaar Egbert Philips, uitgevoerd in groen en zwart graniet en geplaatst in 2002. De Touchestone is strak en rond van vorm en kan rust en contemplatie bieden aan nabestaanden, die hier hun overleden geliefden willen herdenken. De omliggende banken onder een metalen pergola, begroeid met kamperfoelie, blauwe en witte regen, clematis en rozen bieden alle gelegenheid dit in alle kalmte te doen. Het beeld nodigt vooral uit om aangeraakt te worden. Op de ronde vorm van het ruwe en uitstekende deel, heeft de ontwerper een polijstplek – een voelplaats – zichtbaar gemaakt. In de toekomst zal deze plek, na de vele aanrakingen, alleen nog maar groter worden.
Beplanting
In de loop van de geschiedenis van de begraafplaats zijn er veel wijzigingen in de beplanting geweest. Bomen en struiken zijn vervangen, maar een deel van de oorspronkelijke beplanting is ook verdwenen. De aanleiding daarvoor is divers; inzichten veranderen, onderhoud wordt duurder en de economische situatie noopt soms tot bezuinigen. Toch is er veel moois behouden.
De begraafplaats heeft een aantal schitterende bomen en struiken. Tijdens een begeleide wandeling door vrijwilligers van het Theehuis worden deze uitgelicht. Vraag ernaar bij het Theehuis!
bron tekst: website het Theehuis

Erehof – begraafplaats – Emmeloord
Plaats: Algemene Begraafplaats Emmeloord Espelerlaan
Geplaatst: 1948
Erehof Emmeloord is onderdeel van de algemene begraafplaats aan de Espelerlaan in Emmeloord.
Deze Gemenebestoorlogsgraven hebben een plaats op de algemene begraafplaats.
Er zijn 4 stenen met daarop de namen van de gevallenen:
Canada : WILLIAM HAROLD STANLEY BYERS
Nieuw Zeeland : PERCY FREDERICK MEADOWS COOKE
UK : ARTHUR WILLIAM JEFFRIES
UK : WILLIAM CHRISTOPHER WOOD
Op 12 oktober 1941 werd een Wellingtonbommenwerper, de R 1757 van het 57e Squadron, aangevallen door een nachtjager. Als gevolg hiervan stortte het toestel neer op ongeveer 3 km afstand van Blankenham aan de rand van de Noordoostpolder. Bij de crash kwamen vijf bemanningsleden om het leven. Eén lid van de bemanning, H.L. Myers, ligt begraven op de algemene begraafplaats te Kuinre (Erehof Kuinre). De overige vier bemanningsleden werden pas na de oorlog geborgen en zijn op 5 maart 1948 begraven op het erehof Emmeloord. Het enige overlevende bemanningslid, de boordschutter L. Rickard, werd in Blokzijl krijgsgevangen gemaakt.
Online Begraafplaatsen
Het project ‘Online Begraafplaatsen’ heeft als doel het GRATIS beschikbaar stellen van begraafplaatsinformatie.
De doelgroep is enerzijds de genealogisch onderzoeker en anderzijds de geïnteresseerde familieleden.
Op deze site worden de gegevens op een objectieve wijze weergegeven met inachtneming van de gevoelens van de nabestaande
- Gravenlijst : https://www.online-begraafplaatsen.nl
Wat is Graftombe.nl?
Het doel van graftombe is zoveel mogelijk begraafplaatsen en kerkhoven in Nederland te digitaliseren en dit op internet GRATIS beschikbaar te stellen voor genealogen en andere belangstellenden.
Het begin

Woning bij de begraafplaats 1957
Aula
In de zomer van 1957 stemden de leden van de Begrafenisvereniging IJsselmeerpolders tijdens een ledenbijeenkomst in met de voorstellen van het bestuur en de Directie Wieringermeer om op de algemene begraafplaats voorzieningen te realiseren voor rouwdiensten en ontvangst.
De verantwoordelijkheid voor de bouw van de aula lag bij het Openbaar Lichaam De Noordoostelijke Polder, dat hiervoor een bedrag van 80.000 gulden beschikbaar stelde.
De uitbreiding van de aula is ontworpen door één van de architecten van de dienst, de heer N. Amse.
(Op zijn naam staan o.m. ook ’t Voorhuys, de schippersbeurs), in samenwerking met een aantal van zijn medewerkers
De aangrenzende koffieruimte werd gefinancierd door de begrafenisvereniging zelf en vergde een investering van 50.000 gulden.
Op 29 maart 1960 verrichtte landdrost ir. A.P. Minderhoud de officiële ingebruikname van het gebouw op de begraafplaats van Emmeloord.
Het beheer van de aula werd voor een periode van vijftien jaar toegewezen aan de Begrafenisvereniging IJsselmeerpolders. Het markante gebouw had een hoogte van tien meter en was ingericht met afzonderlijke ruimtes voor protestants-christelijke en rooms-katholieke plechtigheden. Vanuit een royale entreehal had men toegang tot de aula, die geschikt was voor in totaal tweehonderd bezoekers, met zitplaatsen voor 130 personen en ruimte voor 70 staande aanwezigen.
Op de voorzijde van de aula bevond zich een door Leo Schatz vervaardigde sgraffitoversiering. Tijdens een latere verbouwing raakte de aula haar oorspronkelijke, symmetrische vormgeving kwijt, die was afgestemd op het totale begraafplaatsontwerp.
De vroegere hoofdentree, gelegen op de zichtas van de Espelerlaan en het sgraffito boven de ingang, verdween. In plaats daarvan kwam er een nieuwe toegang aan de zijkant, bereikbaar via een galerij die de aula met de koffieruimte verbindt.

Boven de huidige ingang van ’t Westerhuis zie je een klokkenstoel. Tot 2009 hing daar een luidklok in. De klok is verdwenen.






















