• Titel: Soep
• Kunstenaar: Willem Hoogeveen
• Plaats: Pilotenweg 7
• Materiaal: staal , keramiek
• Geplaatst: 2009

Waarom?
In mijn visie is het logisch als er op de parkeerplaats iets komt wat een aanvulling is op de bezigheden van ‘ de boerderij’. Jullie kweken gewassen en verkopen die samen met andere producten in de winkel. Alles wat in de soep gaat, is in de winkel te krijgen. In de top van het werk
een varken in de vorm van een windwijzer. Het geheel moet duidelijk zichtbaar en vrolijk zijn.
Mooi lijkt mij als, zeg maar, in de inhoud van de pan gemaakt wordt door de deelnemers. Om dit mogelijk te maken denk ik aan een mozaïek. De medewerkers kunnen dan bijvoorbeeld de groenten maken.
De één een ui, de ander een wortel of een aardappel. We maken er een geheel van door er blauw water omheen te leggen.
De kleuren moeten lekker helder zijn om het een vrolijke uitstraling te geven.
Daarom is het water bijvoorbeeld blauw.

De afmetingen
4,5 m hoog. De doorsnede van de pan
1.5 m en de hoogte van de pan 0,8 meter.
In ieder geval zo hoog dat het veilig is tegen auto’s. Het geheel komt op een sokkel van beton. Afmetingen 2 x 2 m en 20 cm hoog. Dan komt ie iets omhoog en krijgen de bezoekers er wat respect voor. Dit, omdat ze wat er nu ligt regelmatig aanrijden.

Materiaal
De pan van staal. De inhoud dus een mozaïek. De prei van staal met daaromheen pur, wat bespoten is met polyester. Het varken van staal of aluminium.

Het varken dat mensen kan doen nadenken Even een reactie op de bedenkingen van het varken op het werk. In veel eten zit dier, ook in soep. Daarom een leuk varken in de top van dit voorgestelde werk. Als je soep wilt koken met als basis vleesbouillon, moet er een stuk gesneden worden uit dat varken om die bouillon te trekken.
Veel mensen staan ver af van groeien en het slachten van vee. Logisch, omdat we nooit in de schuren waar het vee groeit komen en het slachten ook niet zien. Een boer en een slager hebben ieder hun vak
en daar weten wij niets meer van. Wij hebben daardoor geen idee meer hoe gewassen en dieren groeien en verwerkt worden tot de handige pakjes die we in de supermarkt halen. Van gehakt kunnen we ons niet meer voorstellen dat dat een dier was, dat het liefst vrolijk in de modder ronddolt, knort en je vrolijk of bozig aan kan kijken.
Dat anderen voor ons voedsel zorgen voelt veilig, laat zij dat maar regelen. Ik vind dat we daar eigenlijk bij stil moeten staan, omdat hoe gewassen en dieren groeien, onder welke omstandigheden en hoe ze verwerkt worden tot voedsel een gezamenlijke verantwoordelijkheid is.
Er hoort dus een vrolijk varken op de prei, die er niet aan ontkomt in de soep te eindigen Alhoewel, hij is nog zover van de pan verwijderd, dat er nog tijd genoeg is om na te denken en er een vegetarische soep van te maken. De keuze is aan de kok. Die bepaalt uit welke kant de wind waait voor het varken. Gaat hij niet in het eten, dan zweeft ie verder met de mooie gedachte dat hij in de zee van extra tijd leeft.

Bron: Deze foto’s en tekst komen uit het boekje  ‘Drie community werken’ een uitgifte van Flevokunst.nl  , de  Kunstenaars Vereniging Flevoland.
Deze boekjes worden uitgegeven door stichting Luchtkastelen, de Kunstenaars Vereniging Flevoland en stichting De Zijderups. De boekjes komen onregelmatig uit